S

Salgado	Do alcume que nace de “salgar” (persoa dotada de graza, viveza…). (castelán: Salado)
Salgueiro	Do topónimo “Salgueiro”, que ten orixe fitonímica, isto é, referida ao vexetal. (castelán: Salguero)
Sánchez	De orixe patronímica, “fillo de Sancho”. (castelán: Sánchez)
Sande	Do topónimo “Sande”.
Santalla	Do nome da santa. (castelán: Santaeulalia)
Santamariña	Do nome da santa. (castelán: Santamarina)
Santomé	Do nome do santo. (castelán: Santomás)
Sanxiao	Do nome do santo. (castelán: Sanjulián)
Sanxurxo	Do nome do santo. (castelán: Sanjorge)
Sardiña	Dun alcume formado con nome de animal. (castelán: Sardina)
Sarmento	Dun alcume que remite a sarmento “ramallo da viña, especialmente cando é podado” e pode referirse a alguén magro e retorto. (castelán: Sarmiento)
Seco	Dun alcume que se refire a características corporais ou morais (antónimo de “mollado”, pero tamén “sen humor”) (castelán: Seco)
Seivane	Procede do nome do Santo (San Johanne). (castelán: Sanjuan)
Seixas	(castelán: Seijas)
Seixo	(castelán: Seijo)
Senra	Do topónimo Senra (agra de cerais, barbeito, roza).
Seoane	Procede do nome do Santo (San Johanne). (castelán: Sanjuan)
Serén	Do topónimo Serén.
Silva	Ben do topónimo Silva ou ben do alucume (alguén de trato espiñento ou non amigábel ao que llo puideron pór).
Sixirei	De carácter toponímico. A evolución probábel é a partir de Villa Segeredi > Sigirei > Sixirei. (castelán: Gigirey)
Sobriño	Apelido derivado do nome de parentesco. (castelán: Sobrino)
Sousa	(castelán: Sosa)
Soutelo	Diminutivo de “souto”, conxunto de árbores froiteiras e especialmente de castiñeiros. (castelán: Sotillo, Soutillo, Sotiello, Sotelo)
Souto	Do latín vulgar “saltu”, que significaba “panasco, pasto de montaña, pasto entre árbores”. (castelán: Soto)
Sueiro	Do nome Sueiro (en latín medieval Suario), nome frecuentísimo na Galicia dos séculos X-XII. (castelán: Suero)